Een enquete opstellen is een hele reis

Gisteren heb ik de enquete voor mijn onderzoek afgemaakt, de laatste zinnen veranderd, de laatste puntjes. Klaar.  Wegbrengen naar de copyshop voor vermenigvuldiging.

Een goed gevoel.Dit is wel een klus waarbij het handig is als je enigzins perfectionist bent. Hoe hou je het anders vol om uren en uren, over een periode van maanden met een enquete bezig te zijn.

En nu op naar de ultieme test: versturen en kijken wat er op terug komt.

Een ondernemer waar ik de enquete testte was erg positief. 'de vragen gaan echt over ons en dit thema speelt nu ook erg in ons gebied' dat gaf me veel moed.

Ook de contacten met de Pachtersbond zijn goed: zij zien het ook als een belangrijk instrument om voor hen goede informatie te krijgen die zij weer kunnen gebruiken in hun werk. Mijn onderzoek is  onafhankelijk, zij hebben dan ook geen stem in hoe de vragen zijn gesteld. Wel heb ik ze erbij betrokken en hebben zij suggesties aan kunnen dragen. Zo kunnen we de enquete heel goed 2 doelen laten dienen: een basis voor een wetenschappelijk artikel en tegelijk informatie voor de conrete vragen op Kampereiland nu. Prachtig.

Op deze manier profiteert Kampereiland van de inzet van mij vanuit CAH Vilentum. Want een ding is wel duidelijk geworden, goed onderzoek kost tijd, veel tijd. En tijd is geld. Zonder de combinatie met de promotiestudie had deze enquete nooit zo grondig gemaakt kunnen worden, als er al een enquete was gekomen. Dus wederzijds voordeel, en daar hou ik van.

1200 koeien op 1500 ha

3 miljoen pond, 1200 koeien, 1500 ha: gras als basis

In Engeland wordt nu hard gewerkt om as februari te kunnen starten met een melkveebedrijf van 1200 stuks vee. Verrassend genoeg kiezen ze voor koeien die de helft produceren van wat we hier ‘normaal’ vinden: 4500 kg per jaar. Koeien uit Nieuw Zeeland en ook het productiesysteem nemen ze over: ‘gras, veel gras en veel naar buiten, liefst jaar-rond’.

Bedrijfseconomisch zien ze het zitten: ‘we richten ons op een lage kostprijs, de opbrengstprijs gaat sterk variëren’.

Hoe is bij dit bedrijf de relatie met de omgeving? Met de koeien buiten en voeding vooral uit eigen productie lijkt de score goed. Veel zal afhangen van de vraag hoe ze hun land verder inrichten en of daarin het typische landschap van die regio ondersteund of juist ontkracht wordt.

Een voorbeeld van een low input farm, maar dan als keuze om een forse investering in te doen. Ze gaan niet over 1 nacht ijs, er is drie jaar over nagedacht. Blijkbaar komt het ‘oude’  boerderij model dan toch weer bovendrijven, interessant.

Ondernemen met buren - ZLTO

Op het ZLTO congres is het thema 'Ondernemen met Buren' gelanceerd, met als ondertitel:
'Vernieuwen en verduurzamen met dialoog en draagvlak'.

Een aanpak die uitgewerkt is in 6 stappen, van het opstellen van een globaal plan tot de beoordeling door de gemeente. Bij stap 3 en 4 staat het bepalen van je omgeving (wie zijn dat eigenlijk?) en ook de dialoog met je omgeving centraal.

De tijd van de roze en gele invasie is hiermee toch echt afgesloten: gemeentehuizen 'overvallen' met vergunningaanvragen die onder het verouderde bestemmingsplan niet geweigerd konden worden. Het leek toen een slim plan van een paar grote ondernemers en hun adviseurs, het draaide uit op enorm imagoverlies van de veehouderij.

Het heeft lang geduurd, laten we eerlijk zijn als veehouderij, te lang, maar nu dan toch deze stap van ZLTO. Een goede stap. In mijn beleving ook een eerste stap. In de brochure gaat het over duurzame plannen, over sturen op mogelijkheden en over samenwerking & afstemming. Ik wil niets af doen aan de goede intenties, toch wel een kanttekening: tussen de regels door is er vooral belang bij een snellere vergunningverlening.

Ik mis nog wel de analyse vooraf: in welke omgeving bevind ik mij eigenlijk? Kan ik die omgeving benutten voor mijn bedrijfsontwikkeling? Wat is hier gewenst door mijn omgeving? Hoe kan ik meerwaarde verlenen aan mijn omgeving?

Als die stap toegevoegd wordt krijgen de mooie wooren over duurzame plannen meer inhoud.

De samenleving heeft het platteland ontzettend hard nodig om zelf gezond te blijven in de 24/7 run. Hoe kunnen we die functie weer optimaal vanuit eigenwaarde vervullen, dat is een mooie uitdaging.

Hele goede feestdagen gewenst en op naar een omgevingsgerichte landbouw, in 2013 wordt daar volop verder aan gewerkt!

'hij is het probleem'

Bij de conferentie van Netwerk Platteland was er een steengoede reflectie op wat een viertal sprekers verteld hadden. Door middel van 2 handpoppen die een 'objectief niet waarheidsgetrouwe' weergave gaven van wat er gezegd was.

Met humor kun je zo raak iets zeggen zonder te beledigen, fantastisch.

Een werkelijk prachtig stukje was dit: 'komt die gebiedsontwikkelaar bij die boer, zegt ie:
'Jij bent het probleem', zegt die boer tegen de gebiedsontwikkelaar: 'Jij bent het probleem'.

hoe treffend: zit het niet stiekum toch ergens in veel communicatie verstopt:
'jij boer, jij ziet het nog niet, ik zie het gelukkig al wel en ik ga je helpen om het te leren zien' (ofwel: jij bent het probleem)

de boer die dit natuurlijk haarfijn aanvoelt en als reactie daarop weer de andere partij tot het probleem benoemt.

Zijn er uitdagingen, gaan we elkaar tot probleem benoemen en zodoende een nieuw probleem creeren!

Klinkt als 1+1+3 maar dan de verkeerde kant op!

Van kantoortorens en grazende koeien

 

The Story of Milk, een film gemaakt door Friesland Campina is net uit.

Er zijn natuurlijk altijd dingen die je zelf anders gedaan had of die misschien een tikkeltje overdreven zijn (het maanlicht is wat erg sprookjesachtig). Maar in zijn geheel: complimenten!

Prachtig hoe vanuit de beleving van de stad, van de kantoormens die over de metropool uitkijkt de brug gemaakt wordt naar leven. Naar 14000 boeren die elke morgen opstaan om voor hun koeien zorgen. Koeien die iets doen dat geen fabriek kan: melk maken.

 

Ook mooi zoals het verteld wordt: ‘het platteland is misschien niet zo snel en opwindend als je gewend bent’ en dan toch verder gaan en laten zien dat het raakt aan iets wat we allemaal herkennen: in die hectiek van 24/7 zijn we allemaal mens. Een mens met behoefte aan voeding voor het leven, zowel letterlijke voeding als in overdrachtelijke zin.

 

Mooi hoe coöperatie er in naar voren komt, ook hier kun je rustig vragen stellen in hoeverre een lid nog meebeslist. Maar toch, het is een coöperatie, een coöperatie met een lange termijn doel. Dat hebben we nodig in deze samenleving: lange termijn doelen.

Een goede actie en zo wereldwijd bruikbaar. Op deze manier de landbouw voor zijn omgeving in beeld brengen, vanuit de wereld van de stadsmens: complimenten aan de makers.

 

http://www.youtube.com/watch?v=o30xUY7pBaQ

Met andere ogen naar de stal kijken

Prima stal tot je met andere ogen kijkt...

 

Bij een van de bezoeken aan een varkenshouder om over mestregels en vergunningen te overleggen, viel mij weer op hoe kaal de stal er eigenlijk bij lag. Prima stal, technisch op orde, goed bereikbaar, niets mis mee. maar toch, ja gewoon kaal, mooi gemaaid gras, een nette bestraging met klinkers en dan een stenen muur. Geen rommel en alles netjes.

 

Maar wel kaal en erg stenig.

 

Ik zei tegen hem: 'Die stal van jou, het is een prima stal, maar volgens mij moet je eens een rijtje bomen voor de stal zetten, als je zo de bocht om komt rijden en die stal ziet, eigenlijk ziet het er niet uit… '

 
Hij lachte en zei: het is wel goed met je, kom we gaan de vergunning bespreken.

Wat schetst mijn verbazing bij het volgende bezoek, hij zei: Je hebt gelijk, ik ga er bomen poten.

 

Dit was een paar jaar geleden. Onlangs sprak ik hem na lange tijd weer. Hij zie: die bomen, daar geniet ik zo van! Ik zie ze vanuit mijn slaapkamer en het is gewoon genieten.

 

De stal was technisch mooi en prima, dat bleef hij ook. De bomen maakten alleen maar dat hij beter in de omgeving paste. De varkens groeiden er niet minder om en het bedrijf kreeg een mooiere uitstraling.

Het resultaat van even met andere ogen naar je bedrijf kijken. Blij dat ik toen die opmerking maakte.

Boeren met je buren: alleen een titel?

Boeren met je buren: alleen een titel?

Pas was ik bij een bijeenkomst met dit thema: boeren met je buren. Ik ben er naar toe gegaan om dat de titel precies aansluit bij mijn studie: bedrijfsontwikkeling in relatie met de omgeving. Een mooie rij sprekers die ook serieus wat te zeggen hadden in een goed georganiseerd geheel met een goede gespreksleider.

 

Toen ik er was bleek dat het woord buren eigenlijk de hele avond amper genoemd werd.

Schaalvergroting, kostprijs, supermarkten, onderhandelen, beperkingen. Zomaar wat woorden die veel genoemd zijn.

 

Belangrijke woorden, absoluut.

Woorden die in verband staan tot de buurman als consument en of hij nu wel of niet de juiste prijs betaalt, of hij nu wel of niet last van je heeft, of mag hebben.

Het zijn geen woorden die gaan over de buurman met wie je dezelfde omgeving deelt, hetzelfde uitzicht (of gebrek eraan) deelt, dezelfde wegen bereist.

De titel was een goede, de inhoud er echt aan koppelen waren we blijkbaar nog niet aan toe die avond.